وای آنام

دنیای ماتم میشود وقتی نباشی 

هر شب کنار سفره ی ما یک ستاره 

از جمعمان کم میشود وقتی نباشی 

آن شیر مردی که، علمدار خدا بود 

با چاه همدم میشود وقتی نباشی 

دیگر بساط کوچه گردی و غریبی 

دارد فراهم میشود وقتی نباشی 

آن زانویی که، کوه را، از پا در آورد 

چون قد تو خم میشود وقتی نباشی